ბლოგი, ჯანმრთელობა და მე

ნებისმიერი შეამჩნევდა ვინც ჩემს ბლოგზე შემოდიოდა რომ საკმაო ხანია არ დადებულა არანაირი ახალი პოსტი, ამის მიზეზი რაოდენ პარადოქსალურიც არ უნდა იყოს ჩემი სიზარმაცე არ არის, ასევე რაც არ უნდა დაუჯერებელი იყოს არც დაკავებულობაა, უბრალოდ ამის მიზეზი ბანალურია, ჯანმრტელობაში აშკარად მქონდა ჩავარდნა, ნუ ჩავარდნა ჩემი კოპლექტაციის ადამიანისტვის 38 გემოგლობინი აშკარად სჰესაფერისი სიტტყვებია… როგორ მოვახერხე ტავის აქამდე მიყვანა ეს სულ სხვა ტემაა, უფრო სახალისო და იდეური. ხო იციტ როგორც ხდება სანამ კრიტიკულ მდგომარეობამდე არ მიხვალ მანამე როგორც წესი არ გადარდებს ხოლმე საკუტარი ტავი ჩემი კრიტიკული წერტილი როდესაც დადგა აღმოვაჩინე რომ ერთდორულად ორი საქმის კეტება იმდენად რტულია და 15 მეტრიანი აღმართი იმდენად დიდია რომ შემეშინდა. ცუდად ვიყავი და არაფრის ტავი მქონდა, ამიტომაც გამოვიდა ამხელა ჩავარდნა, ახლა ყველაფერი კარგად არის, სასიამოვნო პროცესი 4 საატი წოლის და სისხლის გადასხსმის როგორც იქნა დასრულდა.

რაც მტავარია საერთოდ ავამდყოფობის დროს ბევრ რამეს მიხვდები თუ იმ პერიოდში დაფიქრდები ადამიანი, მეც დავფიქრდი და რამდენიმე მნიშჰვნელოვანი აღმოჩენა გავაკეტე, გადავწყიტე ჩემი 7 წლიანი ურთიერთობა შემეცვალა მაგრამ მოულოდნელად თავი იმდენად იდიოტად ვიგრძენი რომ არ ვიცი ღირდა კი საერთოდ ოდესმე რაიმეს გაკეტება??? როგორც ჩანს ზოგი ურთიერთობა მარადიულად დაკონსერვებულ მდგომარეობაში უნდა იყოს…მეორეს მხრვის მივხდი რომ სიზარმაცე და უსაქმურობა მართლაც საოცნებო მდგომარეობაა ინტელექტუალი ადამიანისთვის მაგრამ თუ ამ შენს ბუნებრივ მდგომარეობას არანაირი დადებითის დატოვება არ შეუდზლია იდიოტიზმია, იმედია აწი უფრო მეტად მოვახერხებ უსაქმრუობის და საქმის შეტავსებას, ისე მარტლა ცუდი შეგრძნებაა როდესაც დაფიქრდები და აღმოაჩენ რომ მიუხედავად იმისა რომ არ ხარ ასაკით დიდი მაინც ძალიან ცოტა გაკვს გაკეტებული, მით უფრო საწყენია თუ იცი რომ შეგეძლო უკეტ გაგეკეთებინა რაღაცეები, მართალია ადამიანმა ისიც უნდა იცოდე რომ დრო არასოდეს იქნება საკმარისი იმისთვის რომ ყველაფერი მოასწრო მაგრამ მიუხედავად ამისა მაინც საწყენია რომ უკან მოხედვის დროს არცთუ ბევრი გაქვს რეალურად ღირებული დატოვებული.

ეს პოსტი აშკარად ამოვარდნილია ჩემი ბლოგის სტილიდან და პირადულია, არა ისეთი, საერთოდ როგორებსაც სხვა დროს ვწერ ხოლმე, ამასობაში ზაფხული მოსულა, როდის მოვიდა ვერ ამიხსნია მაგრამ მარტო ეს რომ იყოს ….. ვერ ვიტან ამ პერიოდს, არ მიყვარს აუტანელი სიცხე და მუდამ უაზრო მოლოდინი დასვენებების რომელიც რეალობაში იმის მეათედიც არ არის ხოლმე რასაც ელოდები მტელი წელი, ჩემდა საუბედუროდ კიდევ მე არ მაქვს ჩვევა სხვის ჯინაზე ტუნდაც იდიოტური დასვენების შემდეგ ისე ვიხსენებდე ამას როგორც ყველაზე დაუვიწყარს, ვხახილოს ხოლმე როდესაც ადრე გადაღებულ სურატებს რომ გამოფენენ და მიდის ხოლმე კომენტარები, ქობულეთი 18/08/2008 აუ აქ გენიალურიად დრო ვათარეთ, მერე მიდის ქვემოტ კომენტარები აუ გახსოვს ჩემიიი….არადა გასახსენებლად მარტო ჩემი…. მეტი არაფერია….. ასე რომ რას ვიზამ, ვველოდები ისევ ჩემს საყვარელ ზამთარს, მაგრამ იმედს მაინც ვიტოვებ რომ წელს მაინც შეიცვლება რაიმე თუმცა რატომღაც არ მჯერა… ისევ მშობლიური ბათუმი, ისევ ბირჟაობა, ისევ ზღვაზე არ სიარული და ისევ ძველი ტრადიციული გახარება როდესაც გაწვიმდება ხოლმე და მთელი ქალაქი ძაძებსჰი მოსული დაიარება, ეს ერთადერთია რაც ზაფხულში მახარებს ხოლმე, ნუ ბოროტიც ვარ შეიდზლება მაგრამ მარტლა მუღამი აქვს ამ ყველაფერს, კიდევ მიყვარს ხოლმე მაგ დროს ბულვარსჰი გავსლა, არავინ უფრო სწორად მხოლოდ ორფეხა და ოთხფეხა ძაღლები რომ არიან მათთვის , შენ კი შენთვის ხარ და წვიმის ქვეშ გაქვს დრო იფიქრო და რაღაცეებზე შენტვის იკაიფო.ეს საუკეთესო პერიოდია ჩემი დასვენებების, და ყველაზე საძულველი ნებისმიერი ჩამოსულის.

კიდევ მინდა ჩემს ბლოგზეც ვთქვა ორიოდეს სიტყვა, კარგი აღმოჩენა გავაკეტე ჩემტვის ბლოგოსფეროს სახით, მალე ალბათ უფრო მეტი იქნება პოსტებიც და ალბატ მკითხველებიც მანადმე კი ცხელა რა ჩემი….

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s