ღამის შოუVS ჩვენი ოფისი

საქართველოში იუმორისტულ შოუების ტრადიციას საფუძველი 90 იან წლებში ჩაეყარა როდესაც სატელევიზიო სივრცეში იმ დროს ძალიან პოპულარული პა-სეანსი გამოჩნდა,  სატელევიზიო არტები საკმაოდ საინტერესო და ყოველდღიურ ცხოვრებაზე იყო მაგრამ  მიუხედავად ამ გადაცემის უდიდესი პოპულარობისა  ნამდვილი იუმორისტული  რევოლუცია არა ტელევიზიაში  არამედ საკმაოდ რადიოში, მამაჩემის რადიო ანუ რადიო 105 საქართველოში გრიგალივით შემოვიდა, ის იყო ერთ-ერთი პირველი შოუ სადაც იმდროინდელი ქართული რეალობები მიწასთან იქნა გასწორებული, პირველი შოუ სადაც ახალგაზრობის პრობლემები ფართოდ იქნა გამოტანილი საჯაროდ და ყოველდღიურად ხდებოდა ტაბუდადებული თემებზე შეტევა რაც პოსტკომუნისტური ახალგაზრდობისთვის დიდი ფუფუნება იყო,  დღემდე შემორჩა ჩვენს მეტყველებაში იმ პერიოდში დამკვიდრებული გამონათქვამები თუ სხვადასხვა სკეტჩები.

შემდეგი ეტაპი იყო პოლიტიკური ანიმაცია, დარდუბალა რომელიც ერთ კონკრეტულ მიზანს ემსახურებოდა, ეს იყო შევარდნაძის რეჟიმის დემონტაჟი და საკმაოდ დადებითი როლი შეასრულა ამ საქმეში. მაგრამ დარდუბალას დიდი დრო არ ეწერა შევარდნაძის წასვლის შემდეგ ამოიწურა განვითარების საშუალება, ხოლო შემდეგ კი სააკაშვილმა ლაითად რომ ვთქვათ თავიდანვე აღკვეთა მასზე ხუმრობის დაწყების ცდები.

აი უკვე ლამის ორი წელია ჩვენს სატელევიზიო სივრცეში ორი შოუ დამკიდრდა, ერთი იმედზე ხოლო მეორე რუსთავი 2 ზე, აშკარაა დღეს იმედი რეიტინგებით   აშკარად უგებს რეიტინგულ ბრძოლას რუსთავი 2.

პირადად მე დამაინტერესა იმ ფაქტმა თუ რატომ არის ჩვეულებრივ ხალხში იმედის პროექტი ”შუა-ქალაქში” უფრო პოპულარული ვიდრე რუსთავი 2-ის ანალოგიური შოუ ”ჩვენი ოფისი”.

ბანალური მიზეზი რომ იმედს უკეთესი ხუმრობები აქვს ნამდვილად არ გამოდგება არგუმენტად, ჯერ ერთი იმიტომ რომ ორივეგან თანაბარი სიძლიერის ხუმრობებია ხოლო მეორეს მხრივ რუსთავი ორის კრეაციულ გუნდს ხშირად ცალკე აღებული ხუმროებები უკეთესი აქვს ვიდრე კონკურენტებს მაგრამ ”შუა-ქალაქი” აშკარად უფრო რეიტინგულია.

არანაირი საოცრება ამაში არ არის უბრალოდ ”შუა-ქალაქის” მესვეურებმა სწორი გათვლა გააკეთეს,  პროექტის ყურებისას  გგონია რომ თითოეული გმირი ახლობელია, ასეთი მეგობარი გყავს, მეზობელი ან უბრალოდ ახლობელი,  მათი საქციელი  ნაცნობია და არეკლილია  ის რეალობა რომელიც ჩვენს ქალაქში თუ ქვეყანაში ხდება,  ხოლო მეორეს მხრივ ჩვენ ოფისში  კი ხედავ შენს ტოლებს რომლებიც თითქოს არა შენს გვერდით ცხოვრობენ არამედ რაღაც სხვა სამყაროში, როგორც ერთმა ჩემმა ახლო მეგობარმა თქვა ვერა-ვაკის ქრონიკებიაო, არადა საქმე იმაშია რომ ასეთი ხალხი არც  იქ არსებობენ, შთაბეჭდილება მრჩება რომ შოუს შემქნელებმა არა რეალური პერსონაჟები შექმნეს არამედ თითქოს  ტროცკისტული ახალი ადამიანების გამოყვანას ცდილობენ, ოღონდ არა მომავლის  კომუნისტური საზოგადოების შვილებს არამედ ალტერნატიულს კაპიტალისტური საზოგადოებიშ შვილებს, ამიტომაც არის რომ პერსონაჟებს გამოკვეთილი ინდივიდუალისტური თვისებები აქვთ, იქცევიან ისე როგორც უნდა მოიცქნენ კაპიტალისტური საზოგადოების წარმომადგენლები, ერთმანეთს მტრობენ, ცდილობ ჩაძირონ და ასე შემდეგ,  სამუშაო ადგილიც ხომ ასეთია შერჩეული,  ოფისი, მომავლის კაპიტალისტური საქართველოს სიმბოლო.

შესაძლოა ეს ყველაფერი წარმატებული ყოფლიყო რომ არა რამდენიმე ხილული შეცდომა, შოუს მსახიობები ზემდეტად ”ნაიგრანის” შთაბეჭდილებას ტოვებენ, ხუმრობები ზემდეტად რთულია ან გაცვეთილია და რაც მთავარია იმდენად აშკარაა კონკრეტული იდეების პოპულარიზაცია რომ ჩვენი საზოგადოება ქვეცნობიერად პროტესტის გრძნობით უყურებს ამას.  ერთია როდესაც შენ ეუბნები ადამიანს რომ ის არის ჩამორჩენილი მაგრამ მეორე როდესაც ამას არამარტო ეუბნები არამედ აჩვენებ შენს უპირატესობა  მასთან მიმართებაში ეს მის მძაფრს პროტესტს იწვევს,  არავის სურს საკუთარი თავის დანახვა იმ სარკეში რომელსაც ეს შოუ აჩვენებს ხოლმე საზოგადეობას, ეს ის სარკეა რომელიც მომავალში უნდა იყო და არა ის რომელიც ახლა არის.

საპირისპიროა სიტუაციაა შუა ქალაქში, ამ შოუში ქართული რეალობა გაცილებით უფრო მარტივი და ახლობელია,  რეალობის   კრიტიკაც კი არ არის არამედ  თვითკრიტიკაა ,   პერსონაჟებმა   იციან რომ ცუდს აკეთებენ მაგრამ მერე რა ეს ხომ საქართველოა და  არსებობენ მეგობრები რომლებიც  გაგიგებენ და გაპატიებენ.  კარგად არის გამოხატული ჩვენი საზოგადოების დამოკიდებულება ახალი თაობის ხელისუფალთ მიმართ,  შოუს ყველაზე სასაცილო და გულუბრყვილო წევრი სანდროც ხომ ზუსტად ისეთივე განათლებით  არის როგორც ჩვენი უცნობი მამების დიდ ნაწილი. ის ხომ ლონდონშია ნასწავლი. სწორედ მასზე სიცილით ჩვენი საზოგადეობის დაკარგული ნაწილი პროტესტს უცხადებს უცნობ მამებს.

შოუში კარგად ჩანს ჩვენი სოციუმის სურვილი საკუთარ თავში ჩაიკეტოს და ყველაფერი მხოლოდ ოთხ კედელშიდ დატოვოს, დები ღლონტები კარგად გამოხატავენ საბჭოთა კავშირში 30 იან წლებში, სტალინისისტური ბონაპარტიზმის   დამკიდრებულ ტრადიციას როდესაც  შენ შეგიძლია რაც გინდა აკეთო ოღონდ მთავარია ეს არ გაიგოს სხვამ და მხოლოდ ოთხ კედელში დარჩეს.

საინტერესო პარალელებია სერიალში ორი მსმელი კაცის შედარებაზე, რუსთავი ორი პერსონაჟი აშკარად უარყოფითი გმირია, შეუძლებელია მის მიმართ დადებითი განწყობა შეგექმნას, ის ხომ ე.წ მაყუთა ტიპია რომელსაც ვერ გაიგებ საიდან აქვს ფული და ფიქრდები რომ ასეთი ხალხი ჩვენი საზოგადეოების ყველაზე ცუდი ნაწილია მაგრამ მოსახლეობის დიდ ნაწილისთვის ხომ დღემდე ასეთი ხალხი ასოცირდება იმ ხალხთან რომლებიც მათი მამებია, ბიძებია ან კიდევ ის ხალხი ვისაც მათ ცხოვრებაში დიდი ადგილი უთამაშიათ,  თან საინტერესოა ეს ადამიანი ყველას დედას აგინებს ხოლმე რაც ცოტა არ იყოს ცუდად ჯდება ხოლმე იმ სტერეოტიპზე რომელიც ჩვენ საზოგადოებაში არის შემქნილი ასეთ ხალხზე,  მეორე მხრივ იმედზე მსგავსი პერსონაჟი გაცილებით საინტერესოდ არის  წარმოდგენილი, აქ მთავარი გმირი, პროფესორია, განათლებული და ყოვლად საინტერესო ადამიანია,  დაახლოებით ისეთი როგორიც წარმოუდგენიათ ხოლმე საზოგადოების წევრებს როდესაც თამადაზე საუბრობენ.  იმედის გმირის ერთადერთი უარყოფითი თვისება გრძელი სადღეგრძელოების სიყვარულია მაგრამ ეს ისეთი თვისებაა რომელსაც ჩვეულებრივი ხალხი ადვილად პატიობს ხოლმე გმირებს, რასაც ვერ ვიტყვი მის ანალოგზე რუსთავი-2ში, რომლის ბრძანებლური ტონი და არარაციონალური მოქცევა ყველას მიმართ არა ასეთი ხალხის მიმართ პროტესტს წარმოქმნის არამედ სამწუხაროდ პირუკუ შედეგი აქვს.

ორივე შოუს თავისი ადგილი აქვს მაგრამ ფაქტია ჩვენი ოფისი აშკარად ვერ ასრულებს იმ მისიას თუ ჩანაფიქრს რომელიც აქვს ამ შოუს ის ვერ არის ცვლილებების  ლოკომოტივი ხოლო მეორეს მხრივ შუა ქალაქი აგრძელებს ჩვენი საზოგადოების ტრადიციას და პრობლემების მასიური მიჩქმალვა გრძელდება.

2 thoughts on “ღამის შოუVS ჩვენი ოფისი

  1. Anonymous

    gramatikuli shecdomebi rom ar iyos kargi postia:) saintereso blogi gavchite:)

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s